COPYRIGHT OP ALLES

HET INTIEME VREEMDE (2017)

 

Als Sarah haar moeder eindelijk gevonden denkt te hebben, kan ze niet langer op toneel staan.

Ze eigent zich een nieuwe rol toe om dichterbij de vrouw die haar moeder is te komen.

Want als je ergens maar hard genoeg in gelooft, wordt het vanzelf een waarheid. 

 

Het debuut is genomineerd voor de Hebban! debuutprijs en werd geprezen door landelijke pers en tijdschriften. 

Leesfragment:

 

Ik sta op een bed met twee hemdjes in mijn handen, van mijn zoons die ik zojuist heb vermoord. Het frame kraakt zacht onder mijn voeten. De droge lucht schuurt in mijn keel, ademhalen lukt amper. De tekst, die ik me een moment geleden nog helder kon herinneren, is opgelost in de mist die over het toneel hangt. Een strook licht komt zachtjes op vanuit de coulissen. De rij zorgvuldig opgestelde lampen schijnen zo fel in mijn gezicht dat ik de acteur die Jason speelt niet zie opkomen. Hij staat er ineens en zegt dingen. Zweetdruppels glijden langs mijn ruggengraat naar beneden, waar ze landen op de rand van mijn onderbroek. Er is steeds minder lucht om van te ademen. De man tegenover me loopt door de kamer, de aderen in zijn armen kloppen onder zijn huid, terwijl hij dramatische gebaren maakt. Hij spuugt me vol in het gezicht. Moest ik achteruitdeinzen? Ik zie hem schreeuwen, maar het suizen van de zee is het enige dat ik hoor. Ineens staat hij stil en zet ons daarmee vast in de tijd. Hij kijkt me indringend aan. De hemdjes zitten gevangen in mijn vuisten, mijn voeten staan genageld aan het bed. Het publiek komt tot leven. Een vrouw op de eerste rij buigt naar voren, een oude man op rij twee naast het gangpad ook. Door het licht heen kan ik tot de achterste rij zien. Een voor een leunen de mensen naar voren, met schuin gebogen hoofden. Ze ademen de zuurstof op tot er niets meer over is. 

POËZIE

 

EEN ZUSJE DOOD (2019)

 

© 2020 Jente Jong